กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 396 มาทำอาหารเลิศรสกันเถอะ! สีเหลืองทอง!
หลังเยษฐาจากไป เหล่าเทพที่ล้มระเนระนาดอยู่บนบันไดจึงค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นได้เสียที
พวกเขานั่งแหมะอยู่บนขั้นบันได ต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบด้วยความหวาดเสียว
“เฮ้อ! ในที่สุดนางก็ไปแล้ว!”
เทพสุริยะถอนหายใจโล่งอก ตบอกตัวเองเบา ๆ
เขาก้มลงมองแขนทั้งสองข้าง สำรวจรัศมีรอบกายอย่างถี่ถ้วน เมื่อเห็นแสงสว่างของตนค่อย ๆ กลับมามั่นคงอีกครั้งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่
“รัศมีของข้ายังอยู่!”
“ดีเหลือเกิน!”
สุริยะยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ
ในสามภพ ทุกครั้งที่เกิดมหันตภัยหรือมีอสูรทรงพลังปรากฏตัว ร่างของเขามักจะมืดดำลงจนแสงสุริยันหายเกลี้ยง