0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 กลิ่นอายที่คุ้นเคย

ในร้านอาหารคึกคักมาก ฉันกับจวินหลีเยวียนเดินตามหลังกันไปที่ห้องส่วนตัว

เดินไปได้ครึ่งทาง ฉันก็หยุดชะงักด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เยวี่ยนเยวี่ยนผู้ไวต่อความรู้สึกสัมผัสได้ถึงอาการปั่นป่วนในท้อง ราวกับว่ากำลังจะท้องเสีย

“เป็นอะไรไปเยวี่ยนเยวี่ยน... เอ๊ะ?!”

ฉันไม่มีเวลาตอบเขา พุ่งชนจวินหลีเยวียนที่ยืนขวางหน้าประตูห้องน้ำจนกระเด็น ก่อนจะมุดเข้าไปในห้องน้ำทันที

หลังจากที่ฉันระเบิดพลังในห้องน้ำจนเสร็จสิ้น ก็ได้ฤกษ์ล้างอุ้งเท้า ใช้กระดาษชำระม้วนเป็นเกราะป้องกันสวมไว้ สุดท้ายจึงเดินกลับไปที่ห้องส่วนตัวอย่างสง่างามและมีมาด

อาหารในห้องส่วนตัวถูกนำมาเสิร์ฟจนครบแล้ว แต่ฉันกลับไม่เห็นจวินหลีเยวียน