0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ชีวิตในตอนนี้ดีมาก

กระบี่หนักที่สูงเกือบเท่าตัวฉันหมุนวนอยู่ในอากาศอยู่สองสามรอบ ก่อนจะกลับไปอยู่ในมือของจวินหลีเยวียนแล้วหายไป

ฉันกะพริบตาอย่างเหม่อลอยก่อนหันไปถามเขาว่า “พี่จวิน เมื่อกี้เหยียนชิงพูดแบบนั้นทำไมว่าร่างกายของฉันเป็นร่างที่เขาเตรียมไว้ให้? หรือว่าฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของแม่ฉัน แต่เขาต่างหากที่เป็นแม่แท้ๆ ของฉัน?”

สีหน้าของฉันราบเรียบ แต่กลับมีความรู้สึกบ้าคลั่งจางๆ แฝงอยู่

ต่อให้ความคิดของฉันจะเปิดกว้างแค่ไหน ก็ไม่อาจยอมรับได้ว่าแม่แท้ๆ ของตัวเองจะกลายเป็นผู้ชายไปได้