0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 กลับบ้านด้วยกัน

“ซี๊ด... เยวี่ยนเยวี่ยนปล่อยคำเดี๋ยวนี้ เธอเองก็อยากรู้รสชาติของฉันเหมือนกันหรือไง?”

ผมที่เธอกัดเข้าที่ใบหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้จวินหลีเยวียนสูดปากด้วยความเจ็บปวด เขาใช้สองมือช่วยกันผลักตัวผมออกไป

พละกำลังของเขามหาศาล ผมจึงถูกผลักกระเด็นออกไปโดยปริยาย

ทว่าแรงกัดเมื่อครู่ผมไม่ได้ยั้งมือเลย ผิวแก้มด้านข้างที่ขาวผ่องของจวินหลีเยวียนจึงปรากฏเป็นรอยฟันจางๆ โดยรอบรอยนั้นแดงก่ำ