0028

⬢⬢⬢

ตอนที่ 28 ยังคงซื่อสัตย์กันหน่อยเถอะ

“เธอจะจับแน่นขนาดนี้ไปไหน?” จวินหลีเยวียนก้มหน้ามองมือของฉัน สายตาคู่นั้นดูเหมือนกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างอยู่อย่างสุดความสามารถ

ฉันตัวสั่นงันงกพิงอยู่ข้างกายเขาแล้วตอบกลับไปตามตรงว่า “ก็เพราะฉันกลัวน่ะสิ ฉันแทบจะฉี่ราดอยู่แล้ว...”

จวินหลีเยวียนสูดปากร้องซี้ด เขาออกแรงดึงแขนตัวเองออกจากอ้อมกอดของฉันอย่างสุดกำลัง ก่อนจะยัดชายแขนเสื้อใส่ในมือฉัน “คราวหลังถ้ากลัวก็ให้จับชายเสื้อ อย่ามาหยิกแขนฉันบ่อย ๆ ดูสิเป็นรอยช้ำปื้นใหญ่เลย!”

ฉันมองแขนที่ยื่นมาของจวินหลีเยวียน เห็นรอยช้ำเป็นดวง ๆ บนนั้น ฉันกะพริบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา แล้วมองดูเล็บมือของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยขอโทษเขาอย่างเขินอายเล็กน้อย