0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 เยวี่ยนเยวี่ยนขี้อาย

“ไม่ใช่ผมจะว่านะเฒ่าตะกละ คำพูดของนายมันช่างไร้ยางอายเหลือเกิน ได้รับความเมตตาจากคนอื่นเขาแทนที่จะรู้สึกสำนึกบุญคุณแล้วตอบแทน กลับคิดจะฆ่าปิดปากเขาเสียอย่างนั้น” เย่เหมียนส่ายหัวถอนหายใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมาพูดกับผม

“เห็นหรือยังนักเรียนสวี่เยวี่ยน เขายังไร้หัวใจกับผู้มีพระคุณของตัวเองได้ขนาดนี้ บอกฉันมาสิว่าเขาจะใส่ใจเธอได้จริงหรือ? สู้เลือกอาจารย์เย่ยังจะดีกว่าเสียอีก”

จวินหลีเยวียนยื่นมือมากดหัวผมกลับไปไว้ข้างหลัง แล้วแค่นหัวเราะใส่เย่เหมียน “แกรู้อะไรบ้างวะ”

“ได้ งั้นฉันก็ไม่รู้ก็ได้” เย่เหมียนแบมืออย่างไม่ใส่ใจ “นายจะตายยังไงฉันก็ไม่สน เรื่องเก่าเก็บพวกนั้นฉันไม่จำเป็นต้องรู้หรอก ฉันแค่สงสารสวี่เยวี่ยน เธอเพิ่งจะอายุสิบแปดปีแท้ ๆ กลับถูกนายปั่นหัวจนหมุนคว้างไปหมด...”

“ไสหัวไป!”

ดวงตาของจวินหลีเยวียนหดวูบ เขาคว้าหม้อหุงข้าวใบเล็กบนกองสัมภาระของผมแล้วขว้างใส่เย่เหมียนทันที