0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 พวกคุณอย่าตีกันอีกเลย!

ลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยมงั้นหรือ?!

ผมมองดูมีดที่เย่เหมียนไม่รู้ว่าหยิบออกมาจากไหนในใจพลันหักคะแนนที่เพิ่งให้เขาไปสิบคะแนนนั้นทิ้งทันที

“อาจารย์เย่ คุณทำอะไรน่ะ?!” ผมสูดหายใจลึก ก่นเสียงเข้มดุเพื่อขัดจังหวะฝีเท้าของเย่เหมียนที่กำลังเดินตรงมาหาผม

สีหน้าเย่เหมียนชะงักฝีเท้าหยุดลง เขาหยุดอยู่กับที่โดยไม่เดินต่อจริงๆ

“อาจารย์เย่ ผมรู้สึกว่าข้อเสนอของคุณดีมากเลย” ผมจ้องเขาอย่างจริงจังพลางกล่าวช้าๆ “คุณบำเพ็ญมาหลายปีไม่ใช่เรื่องง่าย เคราะห์รักเป็นเรื่องใหญ่ ส่วนผมเป็นเด็กดีที่ชอบช่วยเหลือคน ในเมื่อผมมาพบเข้าแล้ว จะไม่ช่วยเหลือได้อย่างไร?”

เย่เหมียน: “???”