0018

⬢⬢⬢

ตอนที่ 18 ดุด่าเขาสิ!

เขตมหาวิทยาลัยเก่า?

คำสองสามคำนี้ดึงดูดความสนใจของฉันได้สำเร็จ ฉันขยับเข้าไปใกล้จวินหลีเยวียนอีกสองสามก้าวแล้วเงี่ยหูฟัง

จวินหลีเยวียนไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ เขาเพียงแค่ส่งเสียงตอบรับอย่างเฉยเมยคำหนึ่ง แล้วก็หลับตาลงอีกครั้ง

เสี่ยวหุนทุนรายงานงานเสร็จก็ปัดก้นลุกเดินจากไป แต่ก่อนจะไป นางพินิจมองฉันกับจวินหลีเยวียนที่นอนเอกเขนกบนเก้าอี้โยกราวกับเป็นคุณท่านผู้สูงศักดิ์อยู่นาน อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบอิบออกมาประโยคหนึ่ง

“จวินหลีเยวียนไอ้หมาเอ๊ย ฉันดูต่อไปไม่ไหวแล้ว อายุตั้งปูนนี้แล้วยังจะไปจีบเด็กสาววัยสิบแปดปีอีก ไม่อายปากบ้างเหรอ?!”