ตอนที่ 297 เด็ก ๆ โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ตอนที่ 297 เด็ก ๆ โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

กลางดึกคืนนั้น หลังจากเด็ก ๆ เข้านอนกันหมดแล้ว หลี่โหรวเจียกำลังจัดการเอกสารอยู่ในห้องหนังสือ ทว่ากลับมองเห็นไฟในลานบ้านสว่างอยู่ หวังชุนเฟินกับคุณย่าหลี่กำลังนั่งรับลมเย็นอยู่ใต้ซุ้มองุ่น ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย สีหน้าดูหงอยเหงาอยู่บ้าง

“แม่ ย่า” หลี่โหรวเจียเดินเข้าไป เอาเสื้อคลุมตัวบางคลุมไหล่ให้พวกเธอคนละตัว

“โหรวเจีย ยังไม่นอนเหรอ” หวังชุนเฟินดึงมือเธอมากุมไว้

“ก็นึกถึงว่าเน่าเน่าจะต้องไปแล้ว ในใจมันรู้สึกโหวงเหวง นอนยังไงก็ไม่หลับ” คุณย่าหลี่ถอนหายใจ

หลี่โหรวเจียนั่งลงข้าง ๆ พวกเธอ พูดเสียงเบาว่า “วันนี้ฉันมองเขา ก็ยังรู้สึกอยู่ตลอดว่าเขายังเป็นเจ้าตัวเล็กที่แก้ผ้าวิ่งโร่ไปทั่วลานบ้านคนนั้น พริบตาเดียวก็จะบินจากไปเองเสียแล้ว”