กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 296 ลูกเดินทางไกลแม่ห่วงหา
หลังจากพิธีเปิดภาคการศึกษาจบลง หลี่โหรวเจียยืนอยู่ตรงประตูหอประชุม มองดูเด็กสาวทั้งห้าสิบคนนั้นเดินคุยจ้อแจ้ไปยังหอพักใหม่อย่างมีชีวิตชีวา ใบหน้าของพวกเธอเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจซ่อนมิดปนความประหม่าเขินอาย อารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจของเธอถึงค่อย ๆ สงบลงอย่างช้า ๆ กลายเป็นพละกำลังที่ลุ่มลึกและมั่นคงยิ่งขึ้น
โรงเรียนแห่งนี้ คือสะเก็ดไฟดวงหนึ่งที่เธอจุดขึ้นเพื่อยุคสมัยนี้
ส่วนโรงงานลวี่หยวน ก็คือน้ำมันตะเกียงที่คอยหล่อเลี้ยงส่งมาอย่างไม่ขาดสาย
ไฟจะลุกโชนได้ น้ำมันก็ขาดไปแม้แต่หยดเดียวไม่ได้!
ความคิดของเธอละจากใบหน้าอ่อนเยาว์ที่เปี่ยมไปด้วยความหวังเหล่านั้น แล้ววกกลับมายังเขตโรงงานที่กำลังทำงานกันอย่างคึกคัก