เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 269 หวังชุนเฟินตบตี
เช้าวันรุ่งขึ้น คนในบ้านต่างแยกย้ายกันไปทำงานไปโรงเรียนตามหน้าที่
พอทุกคนออกไปหมดแล้ว หวังชุนเฟินก็นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ในใจยังคงเป็นห่วงเรื่องที่หลานชายคนโตโดนซ้อมเมื่อคืน ถึงปากจะบอกว่าสมควรโดนตี แต่ลึก ๆ แล้วเธอก็ยังปวดใจอยู่ดี
“คุณย่าฝ่ายดองจ๊ะ” หวังชุนเฟินเอ่ยกับคุณย่าหลี่ที่กำลังรดน้ำต้นไม้ “ฉันกำลังคิดว่าจะบำรุงร่างกายให้เด็กทั้งสองคนสักหน่อย อันอันก็เรียนเหนื่อย เน่าเน่าเมื่อวานก็เพิ่งโดนตีไปยกใหญ่ คุณว่าฉันไปตลาดซื้อไก่มาตุ๋นน้ำแกงสักตัว แล้วซื้อขาหมูมาอีกสักขา บำรุงพวกเด็ก ๆ ให้ดีหน่อยดีไหม”
คุณย่าหลี่วางบัวรดน้ำในมือลง มองหวังชุนเฟินแวบหนึ่ง ในใจเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายกำลังสงสารหลานชาย
“เธอไปเถอะ” คุณย่าหลี่ยิ้มพลางกล่าว “ฉันเฝ้าบ้านให้เอง เธอคล้องตะกร้าไปด้วยล่ะ อย่าซื้อเยอะเกินไปนะ เด็กสองคนกินไม่หมดหรอก”