ตอนที่ 268 สำนึกผิด

ตอนที่ 268 สำนึกผิด

ดึกสงัดแล้ว ภายในห้องของเน่าเน่ากับอันอันเปิดเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะไว้ดวงเดียว

เน่าเน่านอนคว่ำอยู่บนเตียง ซุกหน้าไว้กับหมอน ไม่ส่งเสียงสักแอะ เสื้อกล้ามท่อนบนถูกเลิกขึ้นไปถึงสะบัก เผยให้เห็นรอยนูนสีแดงอมม่วงพาดสลับไปมาเป็นทางยาวทั่วแผ่นหลังและก้น บางแห่งถึงขั้นแตกจนมีหยดโลหิตเม็ดละเอียดซึมออกมา สภาพเช่นนั้นมองดูแล้วชวนให้ใจหายใจคว่ำ

อันอันบิดเปิดขวดน้ำมันดอกคำฝอย ใช้ก้านสำลีจุ่มอย่างระมัดระวัง แล้วแตะลงบนรอยแผลของน้องชายเบา ๆ

“ซี๊ด...”

ทันทีที่ตัวยาสมุนไพรเย็นเฉียบสัมผัสกับผิวเนื้อแสบร้อน เน่าเน่าก็เจ็บจนสูดปาก ร่างเกร็งแน่นขึ้นมาทันที ทว่ายังคงกัดหมอนไว้แน่น ไม่ยอมร้องออกมา

อันอันผ่อนแรงมือให้แผ่วเบาลงยิ่งขึ้น เขาเม้มปากแน่น ไม่พูดจาสักคำ เพียงแค่ตั้งอกตั้งใจและอดทนทายาให้น้องชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า