กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 132 หวังชุนเฟินผู้ภาคภูมิใจ
เกวียนเทียมลาเพิ่งจะแล่นเข้าสู่ปากทางเข้าหมู่บ้านซาจื่อตี้ ใต้ต้นห้วยใหญ่ตรงหัวหมู่บ้าน เมียชาวบ้านสองสามคนที่กำลังเย็บพื้นรองเท้าพลางคุยสัพเพเหระอยู่ก็ตาไว เหลือบไปเห็นหวังชุนเฟินบนรถเทียมวัวเข้าในทันที
“ไอ้หยา! รีบดูเร็วเข้า นั่นใช่ยายแก่ตระกูลโจวกลับมาแล้วหรือเปล่า”
“ใช่หล่อน! หล่อนจริง ๆ ด้วย! แม่เจ้าโว้ย นี่...นี่คือชุนเฟินเหรอ”
ป้า ๆ น้า ๆ หลายคนรีบโยนงานในมือทิ้งทันควัน แล้วพากันกรูเข้ามาล้อมรอบ สายตาแต่ละคู่ราวกับสปอร์ตไลต์ที่กวาดมองไปทั่วร่างของหวังชุนเฟิน ในแววตานั้นระคนไปด้วยความประหลาดใจ ความอิจฉา และกลิ่นอายความริษยาที่ซ่อนเอาไว้ไม่มิด