ตอนที่ 113 กลับบ้าน

ตอนที่ 113 กลับบ้าน

หลี่โหรวเจียสังเกตอาการอยู่ที่โรงพยาบาลสองวัน เนื่องจากมีน้ำพุวิญญาณคอยบำรุงฟื้นฟูร่างกายจึงฟื้นตัวได้ดียิ่ง เช้าตรู่วันที่สาม หลังจากหมอตรวจเช็กอาการแล้วก็ยินยอมให้พวกเขาออกจากโรงพยาบาล

แม้จะกล่าวว่าเป็นเดือนสองช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทว่าอานุภาพความหนาวสะท้อนฤดูใบไม้ผลิก็มิใช่น้อย ๆ ลมพัดบาดใบหน้าคนยังคงเจ็บแปลบดั่งใบมีด คุณย่าหลี่เป็นคนอาบน้ำร้อนมาก่อน ย่อมเข้าใจธรรมเนียมการอยู่เดือนเป็นอย่างดี ด้วยกลัวหลานสาวจะสะสมโรคร้ายติดตัว จึงยืนกรานให้หลี่โหรวเจียสวมเสื้อผ้าหนาแน่นมิดชิด

คนทั้งกลุ่มพากันกลับถึงบ้านอย่างเอิกเกริก

หวังชุนเฟินนำใบอ้ายเย่ที่พกติดตัวมาจากบ้านเกิดมารมควันทั่วห้องอย่างละเอียดลออล่วงหน้าหนึ่งรอบ บอกว่าสามารถขับไล่เสนียดจัญไร อีกทั้งยังช่วยให้ห้องสะอาดขึ้น ส่งผลดีต่อทั้งผู้ใหญ่และเด็ก