เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 112 ในที่สุดก็คลอดลูกแล้ว
จนกระทั่งถึงช่วงเวลานี้ เขาถึงได้มีความรู้สึกว่าตัวเองได้เป็นพ่อคนแล้วจริง ๆ
โจวเว่ยตงค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง ยื่นนิ้วออกมานิ้วหนึ่ง แล้วแตะเบา ๆ ไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้เขาที่สุด
“ตัวเล็กจัง...” เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจและความอ่อนโยนที่ยากจะบรรยาย
พยาบาลเอ่ยกับพวกเขาว่า “เอาละ ฉันต้องพานเด็กไปตรวจร่างกาย ครอบครัวพวกคุณตามไปคนเดียวก็พอ”
โจวเว่ยตงได้สติกลับมาทันที จึงพูดกับคุณย่าหลี่และหวังชุนเฟินว่า “แม่! ย่า! พวกท่านทั้งสองคนตามไปเถอะ! ดูแลเด็กให้ดี ผมจะรอเมียจ๋าผมออกมาตรงนี้!”
“ได้!”
ภายในห้องคลอด
เมื่อเด็กคนสุดท้ายคลอดออกมาอย่างราบรื่น หลี่โหรวเจียก็รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน