เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำเสียงอันคุ้นเคยพลันจุดประกายความหวั่นไหวขึ้นในแววตาของเซียวอวิ๋น
"เสี่ยวจิ่ว"
สายตาของเขาทอดมองขึ้นไปเหนือหุบเหวลึก
ทว่าเพียงเขาขยับกายแผ่วเบา โซ่ตรวนเส้นนั้นก็พลันรัดแน่นขึ้นอย่างรุนแรง ไอเหมันต์จับตัวเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งขึ้นทั่วคิ้วและดวงตาในชั่วพริบตา ก่อนจะกลั่นตัวกลายเป็นน้ำแข็งหนาทึบ
เผ่าพานกู่นั้นไม่รับรู้ถึงความร้อนหนาว
ทว่าภายในน้ำแข็งนี้ คล้ายแฝงไว้ด้วยคำสาปแช่ง พลังชนิดนี้ดั่งเช่นโซ่ตรวนเส้นนั้นที่เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์ ทำให้เขาราวกับตกอยู่ในแดนนรกเยือกแข็ง
กระดูกคิ้วสั่นสะท้านขึ้นเบาๆ เพราะความหนาวเหน็บเสียดแทงถึงกระดูกนี้
แม้สุรเสียงขานรับของเขาจะแผ่วเบายิ่ง ทว่าไป๋จิ่วซึ่งอยู่นอกม่านพลังกลับได้ยินอย่างชัดเจน
ขอบตาของนางเริ่มแดงเรื่อ สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นสะเทือนอารมณ์
"ท่านอาจารย์!"