กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของเฟิ่งหลิวมองตรงมาที่ไป๋จิ่วอย่างไม่วางตา แววตานั้นเจือไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ไม่รู้เพราะเหตุใด ตั้งแต่แรกพบแม่นาง ข้าก็รู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก..."
มือของไป๋จิ่วแอบล้วงไปข้างหลังอย่างเงียบเชียบ ทว่าใบหน้าเล็กกลับส่งยิ้มหวานจับใจ "อย่างนั้นหรือ"
ต้าจินจื่อกับฟางหวายเหลือบไปเห็นเข้าพอดี
ต่างรู้ดีว่าไป๋จิ่วกำลังคิดจะฟันคนแล้ว...
เฟิ่งหลิวพยักหน้า "เพราะความรู้สึกคุ้นเคยนี้เองที่ทำให้ข้ารู้สึกสนิทชิดใกล้ จึงได้พูดคุยกับแม่นางมากความไปสักหน่อย หวังว่าแม่นางจะไม่ถือสา"
ไป๋จิ่ว "..." สนิทชิดใกล้เรอะ
ฟางหวายกับต้าจินจื่อสบตากัน แววตาของทั้งคู่เผยความรู้สึกประหลาดที่ยากจะอธิบายออกมา
ต้าจินจื่อ : ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกเกร็งขนาดนี้
ฟางหวาย : ข้าก็เหมือนกัน