กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่จริงเดิมทีไป๋จิ่วไม่ได้อยากจะกินเลยสักนิด
แต่อีกฝ่ายดันดันทุรังยัดเข้ามาถึงปากนางเอง
เช่นนี้จะมาโทษนางไม่ได้แล้ว
ศิษย์พี่เป็นสัตว์กลืนวิญญาณ นี่ก็เป็นอาหารของเขาเช่นกัน
นางถึงได้มีมารยาทพอที่จะเอ่ยถามเขาก่อน
ในเมื่อศิษย์พี่ไม่กิน นางก็ขอกินเองละกัน
ยามนี้สายตาของเฟิ่งหลิวพลันจับจ้องมาที่ไป๋จิ่ว นัยน์ตาหรี่แคบลงเล็กน้อย
บนร่างมีทั้งตบะของผู้บำเพ็ญ ทั้งยังใช้วรยุทธ์ได้ ทว่ายามลงมือสังหารคนกลับแผ่กลิ่นอายดั่งสัตว์ร้ายออกมา...
แท้จริงแล้วนางเป็นตัวอะไรกันแน่?
ตอนนี้ไป๋จิ่วเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยแล้ว