เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากแยกทางกับพวกมู่หรงเซิง ไป๋จิ่วก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
แม้นางจะคิดว่ามู่หรงเซิงคงไม่กล้าเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของนางต่อหน้าคนพวกนี้
แต่ก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ว่าหมอนั่นจะผีเข้าจนหลุดปากเผยตัวตนนางออกมาหรือเปล่า
ทว่าหลิงจือกลับส่งกระแสเสียงมาฉับพลัน "ประเดี๋ยวข้าจะหาข้ออ้างปลีกตัวไปฆ่ามันทิ้งเสีย"
ไป๋จิ่วสะดุ้งโหยง "เพราะเหตุใดหรือ"
น้ำเสียงของหลิงจือเย็นชาและหนักแน่น "เจ้าฆ่าสองพี่น้องตระกูลมู่หรงไป แต่มันกลับมาพะเน้าพะนอเจ้าถึงเพียงนี้ เกรงว่าจะคิดล่อลวงเจ้าไปชำระแค้น คนผู้นี้เก็บไว้ไม่ได้เด็ดขาด"
ไป๋จิ่ว "..."
สุดท้ายไป๋จิ่วจึงจำต้องแต่งข้ออ้างส่งเดชไปว่า สมองของมู่หรงเซิงมีปัญหา ก็เลยนับนางเป็นแม่อีกคน ศิษย์พี่ถึงยอมพับความตั้งใจที่จะไปหาเรื่องมู่หรงเซิงเก็บไป
สีหน้าของหลิงจือเต็มไปด้วยความตกตะลึง