กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วเม้มปาก
ในใจแอบคิดเงียบๆ ว่า 'ความจริงข้าก็เล็งเนื้อเจ้าเหมือนกันแหละ...'
แต่นาทีนี้เธอรู้กาลเทศะดีเลยไม่พูดออกไป
เดี๋ยวเฉินซื่อจะเกิดของขึ้นแล้วพุ่งมาซัดกับเธอเข้าให้
หลังจากทักทายเฉินซื่อเสร็จ เธอก็ใช้ลูกตื๊อออดอ้อนรีดเอาของวิเศษดีๆ ในถุงเก็บของของเขาติดไม้ติดมือมาได้อีกหน่อย
แม้เฉินซื่อจะไม่ชอบเดินเก็บของเรี่ยราดไปทั่วเหมือนเธอ
แต่ของที่เข้าตาเขาได้ล้วนเป็นของดีชั้นยอดทั้งนั้น
แม้เฉินซื่อจะโมโหจนแทบเต้นผาง แต่ก็ยังโดนไป๋จิ่วจิ้มเลือกไปหลายชิ้นอยู่ดี
ยังไงศิลาเสวียนบรรพกาลก็ให้ไปแล้ว อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าศิลาเสวียนบรรพกาลอีกแล้ว
ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ยอมช่างแม่งไป