กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามนี้ไม่รู้ว่ามู่หรงเซิงเพิ่งผ่านอะไรมา บนใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด แววตายังเต็มไปด้วยความอำมหิตเคียดแค้น
เขาเงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับไป๋จิ่วในร่างดรุณีน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ทว่าครานี้ต่างจากครั้งก่อน หูสัตว์ของไป๋จิ่วโผล่ออกมา ขนปุกปุยตั้งอยู่บนศีรษะ ตอนนี้กำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา
"เป็นเจ้า..." น้ำเสียงแหบพร่าของมู่หรงเซิงเจือไปด้วยความเร่าร้อนประหลาด
ทว่ามู่หรงเซิงเพิ่งจะอ้าปาก