กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้ร่างของยายเฉินจะสลายหายไปต่อหน้าต่อตาอย่างสมบูรณ์แล้ว ไป๋จิ่วก็ยังคงเหม่อลอยดึงสติกลับมาไม่ได้อยู่นาน
จนกระทั่งคำพูดของเฉินซื่อดังขึ้นจึงช่วยดึงสติของนางกลับมา
"วิญญาณของมนุษย์ธรรมดาเดิมทีก็คงอยู่ได้ไม่นานอยู่แล้ว ยามนี้ถือว่าหมดสิ้นความยึดติด จึงสลายไปเร็วยิ่งขึ้น"
เฉินซื่อขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจเอาเสียเลย "ก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ชั่วพริบตาก็ดับสูญไปแล้ว เจ้าหลับไปตื่นหนึ่ง มนุษย์พวกนั้นก็เกิดใหม่ได้ตั้งหลายชั่วคน ร้องไห้ทำไมกัน"