เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เท้าเปลือยเปล่าของนางเหยียบย่ำลงบนใบไม้แห้ง ผิวเท้าที่เพิ่งกลายร่างมานั้นขาวเนียนนุ่มดั่งผิวทารก พอเหยียบลงบนพื้นดินได้ไม่ทันไรก็ถูกบาดจนเป็นรอย
นางยืนอยู่กลางพงไพร เพียงแค่แผ่กลิ่นอายของตนเองออกไป
ชั่วพริบตานั้น ฝูงนกก็แตกตื่นบินว่อน ปีกสีดำทะมึนบดบังจนมืดฟ้ามัวดิน เสียงคำรามของสัตว์ร้ายและเสียงกรีดร้องของวิหคจากแดนไกลดังประสานระงม สั่นสะเทือนผืนพิภพจนไหวสะท้าน กระทั่งมวลอากาศยังสั่นระริก
ถัดจากนั้น
ลึกเข้าไปในป่าทึบ เงาร่างของสัตว์อสูรมากมายค่อยๆ ปรากฏขึ้นตะคุ่มๆ
สัตว์ธรรมดาก้มหัว สัตว์วิญญาณคุกเข่า วิหคร้ายหุบปีก ทั้งหมดต่างก้มเศียรลงต่ำ
ในลำคอของพวกมันมีเสียงครางหงิงๆ ที่เปี่ยมด้วยความยำเกรงและหวาดผวา
ยามที่พวกมันเคลื่อนมาถึงเบื้องหน้านาง ทั้งหมดต่างก็หมอบราบคาบแก้วอยู่กับพื้น ร่างสั่นเทาไปทั้งตัว
หมื่นอสูรศิโรราบ ทว่าในแววตากลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
เพียงแค่กลิ่นอายที่แผ่ออกมา ก็สะกดข่มพวกมันจนขวัญหนีดีฝ่อแล้ว