กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันใดนั้น นางก็ได้กลิ่นที่คุ้นเคย
มันลอยมาจากที่ที่ไกลแสนไกล
ใบหน้าของนางผุดประกายยินดี หมุนตัววิ่งพรวดออกไป มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่กลิ่นนั้นลอยมา
ทว่านางเพิ่งจะแปลงกายเป็นมนุษย์ อีกทั้งยังชินกับการเดินสี่ขามาเนิ่นนาน วิ่งไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ล้มคะมำ
แต่นางไม่สนใจสักนิด รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นดมกลิ่นต่อ แล้วมุ่งหน้าตามหาไปทางทิศนั้น
ในที่สุดกลิ่นก็มาหยุดลงที่สุสานไร้ญาติแห่งหนึ่ง