กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยวเทียนสีหน้าเย็นเยียบ แววตาเปี่ยมด้วยไอสังหารอันดุดัน "เจ้าจะพาแม่ข้าไปไหน!"
เขาผุดลุกขึ้นมาราวกับสุนัขล่าเนื้อที่คลุ้มคลั่ง พุ่งเข้าใส่เซียวอวิ๋นหมายจะฉีกกระชากให้แหลกเป็นชิ้น ๆ
ทว่ากลับต้องชะงักฝีเท้าลงเพราะสายตาที่ส่งซิกมาอย่างลับ ๆ ของไป๋จิ่ว
แถมเธอยังกำชับเขากลับไปอีกว่า
"ลูกเอ๋ย เจ้าเชื่อฟังอาจารย์ข้าดีกว่า อาจารย์ข้าน่ะโคตรจะเก่งกาจเลย"
"จำไว้นะ ไม่ว่ายังไงข้าก็เป็นแม่เจ้า เป็นคนอย่าลืมกำพืดเชียวล่ะ!"
"วันหน้าเจอกันใหม่ มีของกินของดื่มอะไรดี ๆ ก็เก็บไว้ให้แม่เจ้าบ้าง ได้ยินไหม!"
เซี่ยวเทียนยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม ร่างที่บาดเจ็บสาหัสจากฝีมือเซียวอวิ๋นโงนเงนคล้ายจะล้มมิล้มแหล่ ในดวงตามีม่านหมอกน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมา
"ท่านแม่..."