เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากซักถามฉู่ยวี่หว่านแล้ว เจ้าสำนักโม่หลีเยวียนจึงประกาศสิ้นสุดพิธีเบิกกระบี่
ทุกคนกำลังจะแยกย้ายจากที่นี่ไป ส่วนถ้ำหมื่นกระบี่ก็จวนจะถูกปิดผนึกแล้วเช่นกัน
ทว่าคนของยอดเขาจั้ววั่งกลับยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง เซียวอวิ๋นเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะจากไปแม้แต่น้อย
จิตหยั่งรู้ที่เขาทิ้งไว้บนร่างของเสี่ยวจิ่วเพิ่งฟื้นคืนกลับมาเมื่อครู่นี้
เดิมทีเขาตั้งใจจะไปจากที่นี่แล้ว ทว่าเมื่อสัมผัสได้ว่าไป๋จิ่วปลอดภัยดี เขาจึงปักหลักรออยู่ที่นี่ต่อไป
แม้จะยังสงสัยว่าไฉนจิตหยั่งรู้ที่ฝากไว้ในร่างเสี่ยวจิ่วถึงได้ถูกบดบังไปกะทันหัน
แต่ขอเพียงเสี่ยวจิ่วไม่เป็นอะไร เขาก็วางใจไปได้เปลาะหนึ่ง
"ศิษย์น้องเซียว อย่ารออีกเลย ทำใจเถอะ" เว่ยเฮ่อเอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี
ทว่าเซียวอวิ๋นกลับไม่สะทกสะท้าน บรรดาศิษย์แห่งยอดเขาจั้ววั่งเองก็ไม่มีใครขยับเขยื้อนเช่นกัน
"หากเสี่ยวจิ่วกลับมาได้ล่ะ จะว่าอย่างไร" หางคิ้วและแววตาอันเย็นชาหยิ่งทะนงของเขาเลิกขึ้นเล็กน้อย