เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 491 มรรค หนึ่ง สอง สาม!
หลังจากจักรพรรดิหยวนกล่าวว่าจะไปพบพวกมันเพียงลำพัง แดนบริสุทธิ์ก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันยาวนาน
จากนั้น จงอู๋เทียนก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
เขาไม่ได้ห้ามปรามหรือบอกไม่ให้จักรพรรดิหยวนไป เพียงก้าวเข้ามาตบไหล่จักรพรรดิหยวนอย่างแรง ดวงตาดุจพยัคฆ์แดงก่ำ เสียงแหบพร่าเล็กน้อย “จงกลับมาอย่างมีชีวิต”
จักรพรรดิหยวนมองเขาแล้วพยักหน้าเบา ๆ คำคำนั้นไม่ได้เอ่ยออกมา แต่ท่าทีที่เขาพยักหน้าก็ชัดเจนยิ่งแล้ว
เทียนหลิงเอ๋อร์ไม่ได้ก้าวเข้ามา นางยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ทว่าสายตากลับไม่เคยละจากร่างของจักรพรรดิหยวน
นางมีถ้อยคำมากมายที่อยากกล่าว แต่ท้ายที่สุดกลับพูดเพียงประโยคเดียว “ข้าจะรอเจ้า”
ฉินอู๋ตี๋และฉินหว่านเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านหลังเทียนหลิงเอ๋อร์ มองเงาร่างอาภรณ์แดงนั้น ในใจมีถ้อยคำนับพันหมื่น ท้ายที่สุดทำได้เพียงค้อมกายคารวะ
หวังป๋า กู้จิ่วฮวง หยวนเซียว หลี่ซิงอวิ๋น และคนอื่น ๆ ล้วนยืนอยู่ห่างออกไป
ไม่มีผู้ใดขัดขวาง เพราะพวกเขาขัดขวางไม่ได้ และก็ไม่มีคุณสมบัติจะขัดขวาง