กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 กำแพงผุพัง!
ท่ามกลางแดนรกร้างว่างเปล่า ไม่มีทิศทั้งสี่ ไม่มีเบื้องบนเบื้องล่าง ยิ่งไร้ซึ่งการผันผ่านของวันเวลา
ที่แห่งนี้คือความเวิ้งว้างแห่งฟ้าบุพกาลซึ่งสูญสิ้นทั้งกาลเวลาและทิศทาง เงียบงันมาตลอดกาล หลักแห่งวิชาทั้งปวงล้วนไร้ที่ยึดเหนี่ยว
จักรพรรดิหยวนเหยียบย่างกลางอากาศ ฉลองพระองค์สีชาดโบกสะบัดดุจธงโลหิตผลาญสวรรค์ เส้นผมดำยาวสยายคลุมบ่า ขณะก้าวไปอย่างมั่นคงสู่ส่วนลึกอันมืดมนที่สุดของแดนรกร้างว่างเปล่า
ฝีเท้าของเขามิได้รวดเร็ว ทว่าทุกครั้งที่ก้าวลง ล้วนข้ามผ่านสายธารกฎมรรคสายหนึ่ง เป็นระยะทางที่มหาราชันวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปต่อให้ใช้ยุคสมัยนับไม่ถ้วนและบำเพ็ญทุกรกิริยาจนสุดกำลัง ก็ยังมิอาจเอื้อมถึง