เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 ฝ่ามือดับสูญ
จักรพรรดิหยวนถอนหายใจแผ่วเบา มิได้ไต่ถามเรื่องนี้ต่อ
มรรคไม่อาจแสวงหาฝืนบังคับ เหตุผลไม่อาจเค้นถามฝืนดึงดัน เมื่อคิดไม่ตกก็วางไว้ชั่วคราวเสียก่อน
เขาก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว ข้ามผ่านระยะทางอันไร้สิ้นสุดในพริบตา หลุดพ้นจากทะเลต้นกำเนิด และขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของนภาสีเทาหม่น
เหนือนภา รอยแยกขนาดมหึมาพาดผ่านสายตา แผ่ขยายออกอย่างน่าสะพรึงกลัว
สสารผุพังแห่งความอัปมงคลหลั่งไหลจากรอยแยกเข้าสู่มหาห้วงจักรวาลไม่ขาดสาย ประหนึ่งน้ำตกสีดำ หอบพาเสียงกรีดร้องของอสุรกายผุพังนับไม่ถ้วน ทั้งอึกทึกและเต็มไปด้วยความอาฆาต แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง
ที่นั่นคือทางเข้าสู่มหาเคราะห์ทั้งปวงของมหาห้วงจักรวาล ความอัปมงคลซึมผ่านจากแดนรกร้างว่างเปล่านอกเขตแดนเข้ามา แพร่พิษทำร้ายนับหมื่นดินแดน
จักรพรรดิหยวนไม่ลังเล ก้าวตรงเข้าไปในรอยแยกผุพัง
ทุกแห่งหนที่เขาเดินผ่าน ความอัปมงคลล้วนดับสูญไปเอง