เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 476 เซิ่งกู่
กาลเวลาสองแสนปีผันผ่าน เพียงดีดนิ้วคราหนึ่ง ราวกับม้าขาวควบผ่านหมื่นยุค
เมืองเซียนจงเทียนยิ่งรุ่งเรืองเกรียงไกร ครองความยิ่งใหญ่เหนือโลกที่แท้จริง บัดนี้กลายเป็นเมืองยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งที่ไม่มีผู้ใดสั่นคลอนได้อีก
ธงผืนใหญ่แห่งวังสวรรค์โบกสะบัดอยู่บนยอดเมือง กลิ่นอายมรรคจากปวงสวรรค์หลั่งไหลลงมา ประกาศให้เห็นถึงอำนาจจักรพรรดิสูงสุดของจักรพรรดิสวรรค์รกร้างกู้จิ่วฮวง ผู้กุมอำนาจเหนือห้วงจักรวาล
สองแสนปีผันผ่าน อัจฉริยะฟ้าประทานแห่งโลกที่แท้จริงถือกำเนิดขึ้นรุ่นแล้วรุ่นเล่า ขณะที่โครงกระดูกของผู้คนในอดีตถูกฝังลงในสายธารกาลเวลา
ทว่ามีนามหนึ่งที่หมื่นยุคมิอาจลบเลือน ยังคงประทับอยู่ในส่วนลึกของจิตใจสิ่งมีชีวิตนับร้อยล้าน—จักรพรรดิสวรรค์หยวน
ใจกลางลานกว้างของเมืองเซียนจงเทียน รูปปั้นองค์นั้นยังคงตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน
เส้นผมขาวดุจหิมะ ฉลองพระองค์สีดำเข้มดูหนักแน่น ดวงตาคู่นั้นทอดมองไปยังแดนไกลอันกว้างใหญ่ ราวกับกำลังทอดมองความรุ่งโรจน์และความเสื่อมสลายตลอดหมื่นยุคจากเบื้องสูง
ตลอดสองแสนปีที่ผ่านมา ธูปบูชาลุกโชนไม่ขาดสาย การสักการะของสรรพชีวิตไม่เคยหยุดลงแม้แต่คราเดียว
ทว่าในขุนเขาลึกแห่งหนึ่งซึ่งแยกขาดจากโลกภายนอก เมฆหมอกทับซ้อนบดบังฟ้าดินจนมิดชิด วันเวลาที่ไหลผ่าน ณ สถานที่แห่งนี้กลับเชื่องช้ากว่าโลกภายนอกมากนัก