เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 นามแห่งจักรพรรดิสวรรค์ สืบทอดในโลกที่แท้จริงอีกครั้ง
จนกระทั่งเงาร่างของจักรพรรดิหยวนเลือนหายไปเนิ่นนาน กู้จิ่วฮวงและคนอื่น ๆ จึงได้สติราวกับเพิ่งตื่นจากความฝัน
พวกเขามองหน้ากันไปมา พลางมองที่ราบสูงฟ้าบุพกาลรอบกายซึ่งกลับคืนสู่ความสงบแล้ว จากนั้นก็มองความว่างเปล่าอันโล่งกว้าง ซึ่งก่อนหน้านี้ยังมีสัตว์ร้ายอัปลักษณ์ตนนั้นยืนค้ำฟ้าเหยียบดินอยู่ ทว่ายามนี้แม้แต่เศษซากก็ไม่เหลือ ความรู้สึกไม่จริงราวกับจะทำให้เวียนศีรษะพลันเอ่อท้นขึ้นในใจ
ต้นธารมหาเคราะห์… ถูกฟันด้วยกระบี่เดียวเช่นนี้เลยหรือ?
ตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งทำให้พวกเขาต้องทุ่มกำลังทั้งหมด เสียกองทัพใหญ่ไปกว่าครึ่ง และแม้แต่กู้จิ่วฮวงก็ยังเกือบดับสูญ กลับยืนหยัดต่อหน้าเงาร่างผมดำสวมอาภรณ์แดงผู้นั้นไม่ถึงกระบวนท่าเดียวด้วยซ้ำหรือ?
“จักรพรรดิสวรรค์หยวนเล่า? จักรพรรดิสวรรค์หยวนไปที่ใดแล้ว?”
จักรพรรดิเซียนตนหนึ่งได้สติเป็นคนแรก เขากวาดตามองไปรอบด้าน ทว่าที่ใดเล่าจะยังพบร่องรอยของเงาร่างนั้น
“เมื่อครู่ยังอยู่แท้ ๆ เหตุใดชั่วพริบตาเดียวจึง…”
จักรพรรดิเซียนอีกตนก็มองไปรอบด้านอย่างงุนงง
“หรือว่าจะจากไปแล้ว?”