เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 พวกเจ้า กล้าลงมือกับเราหรือ?
จักรพรรดิหยวนยืนเอามือไพล่หลังอยู่กลางอากาศ ทอดสายตามองวังวนบรรพกาลอันกว้างใหญ่ที่หมุนวนอยู่เบื้องหน้า กับเสาสวรรค์สะกดโลกต้นนั้น ดวงตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น หากแต่ซ่อนความผันแปรแห่งหมื่นยุคไว้ภายใน
จากทั้งสี่ทิศแปดทาง เสียงแก่ชรา ทุ้มต่ำ และลึกลับลี้ลับ เสียงแล้วเสียงเล่าดังออกมาจากส่วนลึกของสุญตา ราวกับฝุ่นที่ถูกผนึกน้ำแข็งมาหมื่นยุคถูกปัดให้ฟุ้งขึ้น เต็มไปด้วยคำตักเตือน เต็มไปด้วยความหวาดระแวง และยังแฝงท่วงทีต่ำตัวอย่างไม่เต็มใจอีกเล็กน้อย
“จักรพรรดิสวรรค์ เจ้าได้สถาปนาบารมีไว้ทั่วปวงสวรรค์แล้ว นามของเจ้าเลื่องลือสะเทือนทั้งอดีตและปัจจุบัน ไยจึงต้องยึดติดกับของตายชิ้นนี้ด้วย?”
“ดินแดนนรกนี้แต่เดิมก็คือกรงขังที่หลงเหลือมาจากโบราณกาล เสาสวรรค์สะกดข่มตัวตนหนึ่งที่ไม่ควรถือกำเนิดขึ้นมาอีก หากเจ้ายึดมันไป นั่นคือภัยหาใช่บุญไม่”