เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 พี่สาวมาถึง! ระดับครองนภา
“ไอ้สารเลว! ยังอุตส่าห์ให้เจ้าไต่เต้าทีละก้าว ๆ จนเป็นปึกแผ่นได้ถึงเพียงนี้!”
เงามายาของชูโยวเวยที่ใกล้สลายดับจ้องเขม็งไปที่จักรพรรดิหยวน แววตาอาฆาตจนชวนสะท้านถึงกระดูก
“เจ้ายืนหยัดได้อีกไม่นาน! เผ่าของข้ากับเชื้อพระวงศ์แท้อยู่เบื้องสูงเหนือปวงสวรรค์ ไม่มีทางปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปเป็นอันขาด!”
จักรพรรดิหยวนมองตอบอย่างเฉยเมย ในสภาวะจิตไร้ระลอกคลื่นแม้เพียงเสี้ยว ราวกับมองลงไปยังมดปลวกตัวหนึ่งที่ดิ้นรนอยู่ใกล้ตาย เสียงร้องของมดปลวกไม่คู่ควรให้ยิ้มเยาะแม้แต่น้อย
“มีความแค้นก็จงตามมาให้หมด!” น้ำเสียงเขาเรียบนิ่งดั่งน้ำนิ่ง แต่แฝงความเหนือโลกที่มองข้ามหมื่นยุค “บัดนี้ จงสลายดับเสีย!”
สิ้นเสียง เขายกมือปัดผ่านอากาศ
ไม่มีนิมิตสะเทือนฟ้าดิน ไม่มีพลังเทพที่ทำให้ฟ้าถล่มดินทลาย มีเพียงพลังมหึมาแห่งการผลักไล่ที่กำเนิดจากต้นกำเนิดของทวีปฟ้าบุพกาลเส้นหนึ่งม้วนกลืนเข้ามาอย่างเงียบเชียบ
ภาพฉายอันเลือนรางอยู่แล้วของชูโยวเวยในชั่วพริบตาก็แตกสลายราวทรายในสายลม กลายเป็นเศษแสงละเอียดกระจาย แล้วละลายหายไปในหมอกคลื่นที่พลุ่งพล่านแห่งทะเลฟ้าบุพกาล
คำสาปแช่งอันอาฆาตและเสียงคำรามด้วยความไม่ยอมจำนนก่อนสิ้นใจ ล้วนถูกพลังต้นกำเนิดลบเลือนสิ้น ไม่เหลือร่องรอยแม้เพียงเสี้ยว