เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 ปริศนากระดูกสันหลัง สูงสุดขั้นที่เก้า
จักรพรรดิหยวนกลับสู่สามสิบหกชั้นฟ้า ลานมรรคพิลึกชั่วร้ายที่ถูกกลิ่นอายมรรคปลายกาลปกคลุมแห่งนั้น
ภายในห้องสงบ เขานั่งขัดสมาธิ ตรงเบื้องหน้าลอยอยู่เหนือความว่างเปล่าคือกระดูกสันหลังทมิฬจากต่างพิภพนั้น
ข้อกระดูกดุร้ายน่าสะพรึง อักขระบิดเบี้ยวเลื้อยไหว แผ่กลิ่นอายการกลืนกินและความตายอันเงียบงันที่มืดมิดและสูงสุด ลอยนิ่งราวกับโบราณวัตถุร้ายกาจที่ถูกกาลเวลาลืมเลือน
เนตรโลหิตของจักรพรรดิหยวนจ้องมอง ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่เหมือนวัตถุ แต่เหมือน…สิ่งมีชีวิตบางอย่างที่แข็งแกร่งจนเกินจินตนาการ ทิ้งไว้เพียงโครงกระดูกเดียวหลังตาย เป็นกระดูกสันหลังท่อนที่เหนียวแน่นที่สุดและรองรับพลังแก่นกลางของมัน
“กลิ่นอายที่กำเนิดเดียวกันกับข้า…” จักรพรรดิหยวนพึมพำเบา ๆ
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าแก่นแท้ของกระดูกสันหลังนี้คล้ายกับพลังชั่วร้ายปลายกาลในร่างเขาอย่างน่าตกใจ ทั้งคู่ล้วนชี้ไปยังกลิ่นอายมรรคขั้นสุดยอดแห่งการสิ้นสุดและการกลืนกิน เพียงแต่กลิ่นอายของกระดูกสันหลังนี้โบราณกว่า บริสุทธิ์กว่า และถึงขั้นแตกสลาย
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ยกมือขึ้นแล้วดีดนิ้ว
พลังปลายกาลสีแดงเข้มบริสุทธิ์สายหนึ่งราวกับหนวดที่หยั่งทดลอง ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในกระดูกสันหลังทมิฬนั้น
หวึ่ง!!!