เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 ในที่สุดก็รอจนถึงวันนี้
ชั้นฟ้าที่สามสิบห้า กลุ่มขุนเขาโบราณอันร้างไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง
ที่แห่งนี้ผู้คนยากจะย่างกราย ปราณวิญญาณเบาบาง ศิลาและหินมีสีน้ำตาลเข้ม ราวกับถูกกาลเวลาและพลังบางอย่างกัดกร่อนมานับไม่ถ้วนปี
โครงสร้างมิติก็ค่อนข้างไม่มั่นคงนัก บางครั้งมีรอยแยกมิติเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นแล้วปิดสนิทกลับคืน
ณ ส่วนลึกของหุบเขาอันเร้นลับแห่งหนึ่ง มีการวางอาคมหลายชั้นเพื่อกั้นกลิ่นอายและการอนุมาน
ร่างของเมี่ยวเยวี่ยและร่างหลักของจักรพรรดิหยวนปรากฏขึ้น
“อยู่ข้างล่างนั่นเอง” เมี่ยวเยวี่ยโบกมือเรียวเบา ๆ ผืนดินในหุบเขาสั่นสะเทือนครู่หนึ่ง ดินและหินแยกออก เผยให้เห็นถ้ำแห่งหนึ่งที่ถูกอักขระผนึกกักไว้
นางคว้ามือไปกลางอากาศครั้งหนึ่ง
“อ๊าก!”
เสียงสตรีผู้หนึ่งที่โศกเศร้าเจ็บปวดและเต็มไปด้วยความแค้นเคืองดังขึ้น