เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 กรมตรวจการณ์ปวงสวรรค์……เจ้ากรม
หวังป๋าราวกับถูกอัสนีฟาด ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่กับที่
ว่าราชการยามเช้า?
ว่าราชการยามเช้าครั้งแรก?
ตอนนั้น…ตอนนั้นฝ่าบาทก็ทรงทราบแล้วหรือ?
ทรงทราบตั้งแต่แรกว่าตนมีสิ่งพิลึกอยู่ในกาย? ทรงทราบว่าตนสามารถดูดกลืนโชคชะตาผู้อื่นได้?
เขาเอาแต่คิดมาตลอดว่าตนทำได้แนบเนียน เอาแต่คิดว่าอาศัยการชี้แนะจากเสียงลึกลับนั้น ระมัดระวังตัวในราชการจนไม่มีผู้ใดล่วงรู้
ที่แท้…ที่แท้ตั้งแต่แรกเริ่ม เขาก็เปิดเผยอยู่ใต้เปลือกพระเนตรของฝ่าบาทแล้วหรือ?
ความหนาวยะเยือกที่ยากจะบรรยายผุดขึ้นจากกระดูกสันหลัง แผ่ซ่านไปทั่วร่างในชั่วพริบตา
เขารู้สึกว่าตนเป็นเพียงตัวตลก ความหลงตัวเองทั้งมวล ความโล่งใจลับ ๆ ทั้งมวล ในสายพระเนตรของฝ่าบาทเกรงว่าคงถูกมองทะลุจนหมดสิ้น น่าขันถึงที่สุด