กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าไปเลย
ห้องทรงพระอักษร
แสงตะวันนอกหน้าต่างสาดเฉียงเข้ามา กระทบมุมหนึ่งของโต๊ะทรงพระอักษร
จักรพรรดิหยวนประทับอยู่ตรงนั้น ทรงเปลี่ยนเป็นชุดลำลองสีดำเข้มแล้ว ผมยาวปล่อยสยายตามสบาย
เขาเพิ่งออกจากการปิดด่าน กลิ่นอายสงบนิ่งเก็บงำ แต่ทว่าอำนาจจักรพรรดิที่ไร้รูปนั้น กลับหนักแน่นกว่าเมื่อห้าปีก่อน และกดดันจนแทบหายใจไม่ออกยิ่งกว่า
“สวีไฉคุน”
จักรพรรดิหยวนตรัส เสียงไม่ดัง
ประตูโถงเลื่อนเปิดออกอย่างไร้เสียง
สวีไฉคุนก้าวเข้ามาโดยค้อมกาย หยุดอยู่ห่างจากโต๊ะทรงพระอักษรสามก้าว ก้มศีรษะ “ฝ่าบาท”
“เราปิดด่านห้าปีมานี้” จักรพรรดิหยวนทอดพระเนตรเขา ตรัสอย่างช้า ๆ “ในราชสำนักสวรรค์มีเรื่องใหญ่ใดเกิดขึ้นบ้างหรือไม่”