เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ความตกตะลึงของไป๋เต้าจวิน
จักรพรรดิหยวนปิดด่านครานี้เต็ม ๆ ห้าปี
เวลาห้าปี สำหรับระดับนภาครามแล้ว เป็นเพียงชั่วดีดนิ้ว
แต่สำหรับเขา ห้าปีนี้คือการกลืนกินและหลอมกลั่นอย่างบ้าคลั่ง
เศษกฎเกณฑ์ที่ราชสำนักสวรรค์สั่งสมมาไม่รู้กี่หมื่นปี ถูกเขาใช้จนหมดสิ้น
เศษกฎเกณฑ์เหล่านั้นที่รวบรวมมาจากคลังหลวง จากโถงต่าง ๆ จากทั่วทุกแห่งในดาราเขต และแฝงไว้ด้วยพลังต้นกำเนิดจักรวาล ราวกับถูกทุ่มลงสู่หลุมลึกไร้ก้นบึ้ง ถูกฟ้าดินกฎเกณฑ์อันกว้างใหญ่ไพศาลของเขากลืนกิน ย่อยสลาย และหลอมรวมจนสิ้น
ภายในห้องปิดด่าน ความเร็วการโคจรของดวงดาวกลับคืนสู่ปกติไปนานแล้ว
ภาพฟ้าบุพกาลที่ปั่นป่วนอยู่ใต้เท้าก็สงบลงเช่นกัน
จักรพรรดิหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงกลาง ฉลองพระองค์มังกรดำไร้ธุลี กลิ่นอายทั่วกายเก็บกดจนถึงขีดสุด ราวกับก้อนหินโบราณที่ไม่แปรเปลี่ยนมาตลอดกาล
ทว่าลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นที่ค่อย ๆ เบิกขึ้น กลับมีดวงดาวนับร้อยล้านดวงเกิดดับ เงามายามังกรดำวนเวียนอยู่