กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 เจ้า เจ้าจะฝืนสวรรค์หรือ?
ในห้องทรงพระอักษรเงียบสงัด
เงียบจนได้ยินเสียงลมผ่านนอกป่าไผ่ม่วง ใบไผ่ลั่นซู่ ๆ ราวกับผู้ใดกำลังเอ่ยกระซิบ
อวิ๋นลั่วหลีเดินเข้ามา มิได้คุกเข่า
นางยืนอยู่ห่างจากโต๊ะทรงพระอักษรสามก้าว คั่นด้วยโต๊ะไม้จันทน์ม่วงกว้างใหญ่ตัวนั้น มองคนที่อยู่หลังโต๊ะ
จักรพรรดิหยวนในที่สุดก็วางคัมภีร์โบราณในมือลง
เขาเงยหน้าขึ้น สายตาเรียบสงบทอดลงบนใบหน้านาง
“นั่ง”
มีเพียงคำเดียว
ไม่มีคำเรียกขาน ไม่มีคำยกย่อง ราวกับกำลังสั่งผู้หนึ่งที่มิได้สำคัญอันใด