กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ความสะพรึงกลัวของอวิ๋นลั่วหลี
ตำหนักไทเฮา
ภายในโถงยังคงมีกลิ่นธูปหอม ควันบางเบาลอยกรุ่นขึ้นเป็นสาย ในแสงอรุณกลายเป็นม่านหมอกสีฟ้าอ่อน
อวิ๋นลั่วหลีประทับนั่งบนตั่งนุ่ม ในมือถือม้วนคัมภีร์โบราณไว้ ท่วงทีสง่างามและสงบเยือกเย็น
แต่สายตาของนางกลับไม่ได้จับอยู่บนหน้าหนังสือ
นางกำลังรอ
มหาว่าราชสำนักเริ่มมาได้หนึ่งชั่วยามแล้ว ตามธรรมเนียมอีกครึ่งชั่วยามก็ควรจะเลิก
จื่อหวนน่าจะใกล้กลับมาแล้ว
ทันใดนั้นข้างนอกก็มีเสียงฝีเท้ารีบเร่งดังขึ้น
อวิ๋นลั่วหลีขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบไม่อาจสังเกตเห็น