เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ความไม่เป็นมิตร
คิ้วตาของลู่สือเหยี่ยนแฝงความจนใจอยู่บ้าง น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยปาก “พอแล้ว จะตรวจสอบสำมะโนประชากรหรือไง”
“โธ่ พี่ชาย! พี่จะมาดึงฉันกะทันหันทำไมเนี่ย!” ลู่หมิงชวนจำต้องหยุดคำพูดอย่างเสียไม่ได้ หันกลับมาด้วยความน้อยใจ “ฉันก็แค่เห็นว่าน้องเวินเป็นเพื่อนของน้องหว่านหว่าน เลยอยากทำความรู้จักให้ดี ๆ ดึงความสัมพันธ์ให้สนิทกันหน่อยไม่ใช่เหรอ!”
ลู่สือเหยี่ยนไม่สนใจการบ่นพึมพำของเขา สายตาทอดมองเวินจือเซี่ยอย่างราบเรียบ น้ำเสียงสงบนิ่งและมีมารยาท “คุณเวิน ไม่ได้พบกันเสียนาน บังเอิญจริง ๆ”
เวินจือเซี่ยเก็บซ่อนความคิดฟุ้งซ่านในใจ ยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้าตามมารยาท “นั่นสิคะ อาจารย์ลู่ บังเอิญจริง ๆ ค่ะ”
ลู่หมิงชวนที่อยู่ข้าง ๆ เบิกตากว้างในชั่วพริบตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง “พี่? พวกพี่สองคนรู้จักกันด้วยเหรอ?!”