เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ข้าวของยังคง ผู้คนผันแปร
คิ้วและตาของถังโยวหว่านโค้งลงชั่วพริบตา เพิ่งคิดจะถอนหายใจโล่งอกแล้วผละออกจากอ้อมอกเขาไปเก็บสัมภาระต่อ
ทว่าวินาทีถัดมา โจวฉือเหย่กลับก้มหน้าลง ลมหายใจอุ่นร้อนพัดผ่านข้างหูเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความอ่อนโยนลึกซึ้งอยู่หลายส่วน แฝงความตามใจที่ไม่อาจปฏิเสธ “สัมภาระยังไม่ต้องรีบเก็บหรอก”
ถังโยวหว่านลนลานเล็กน้อย มือเล็กดันแผงอกแน่นตึงของเขาไว้เบา ๆ แววตาแฝงความเอียงอาย เอ่ยบ่ายเบี่ยงเสียงเบา “โธ่ โจวฉือเหย่ ไม่ได้หรอก ข้าวของยังเก็บไม่เสร็จเลย พรุ่งนี้จะไปไม่ทันเอานะ”
“ไม่รีบ”
โจวฉือเหย่หลุบตามองใบหน้าเล็กที่ขึ้นสีระเรื่อของเธอ ก้นบึ้งดวงตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันลึกซึ้งและอ่อนโยน ทุกถ้อยคำแสนหวานซึ้ง “อยู่ทำเรื่องจริงจังเป็นเพื่อนผมก่อน”