กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 โอ๊ะ จบเห่แล้ว
“ผมขอโทษแล้ว วันนี้เป็นความผิดของผมเอง” คนหลังประตูยังคงพูดต่อ เสียงหยอกล้อขอโทษเล็กน้อย “เธอเปิดประตูสิ ผมสัญญาว่าจะนอนอย่างเรียบร้อย ไม่ทำอะไรทั้งนั้น”
หญิงสาวบนเตียงไม่มีเสียงตอบ เพียงดึงผ้าห่มขึ้นอีกเล็กน้อย คลุมหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง
ข้างนอกประตูเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดังเสียงถอนหายใจเบา ๆ ราวกับรู้สึกไร้ทางเลือก
เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ไกลออกไป ถังโยวหว่านกำลังจะผ่อนคลาย กลับได้ยินเสียงฝีเท้านั้นเดินกลับมา—รอบนี้กลับมาพร้อมความมั่นใจที่ค่อนข้างร่าเริง
“ไม่เปิดประตูก็ได้” โจวฉือเหย่พิงอยู่ริมประตู เอ่ยปากอย่างไม่รีบร้อน “งั้นผมก็จะปูเสื่อนอนตรงนี้ เฝ้าภรรยาของผม ถ้ากลางดึกมีคนมาเคาะประตู ผมจะได้เป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมา”