กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ไล่ออกจากห้อง
หลังจากความอ่อนหวานอันยาวนานผ่านพ้นไป ภายในห้องโดยสารจึงกลับคืนสู่ความสงบอันอ่อนโยนในที่สุด
ถังโยวหว่านเอนกายพิงเบาะนุ่มอย่างเกียจคร้าน เรี่ยวแรงทั่วร่างคล้ายถูกสูบออกไปจนหมด ทั้งตัวแฝงไปด้วยความอ่อนระทวยและผ่อนคลายถึงขีดสุด
พวงแก้มขาวเนียนละเอียดถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อ ไอแดงจาง ๆ แผ่ลามไปถึงลำคอและคิ้วตา หางตามีประกายน้ำตาเปียกชื้นรื้อขึ้นมาบางเบา อวลไปด้วยไออุ่นแห่งความลึกซึ้งที่ยังไม่จางหาย
ดวงตาคู่นั้นที่แต่เดิมกระจ่างใสและเย็นชา ยามนี้กลับถูกเคลือบด้วยม่านหมอกเลือนราง สูญสิ้นความสุขุมเยือกเย็นในวันวาน แล้วแต่งแต้มด้วยความอ่อนหวานเย้ายวนที่ชวนให้ลุ่มหลง