กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เรื่องดีที่ถูกทำลาย
อาหารเช้าอันแสนอบอุ่นเงียบสงบผ่านพ้นไป ดวงตะวันนอกหน้าต่างลอยสูงเด่นขึ้นแล้ว
แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างสูงจรดพื้นทาบทาไปทั่วห้องรับแขก ไออุ่นแผ่ซ่าน ขจัดความเย็นเยียบระลอกสุดท้ายของเช้าตรู่ออกไปจนหมดสิ้น
ถังโยวหว่านมองดูโจวฉือเหย่ที่จัดการตัวเองเรียบร้อย ทว่ายังคงนั่งหน้าทนเกาะติดอยู่บนโซฟาบ้านเธอไม่ยอมไปไหน พลางทอดถอนใจอย่างจนปัญญาอยู่ในอก
เมื่อคืนเมาแล้วทำตัวอันธพาลไม่ยอมกลับ ได้นอนเตียงของเธอ ได้กินอาหารเช้าของเธอ แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะยอมขยับตัวออกไปแม้แต่น้อย
ถังโยวหว่านเก็บถ้วยชามเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องครัว เธอเช็ดมือพลางก้าวไปข้างโซฟา เอ่ยเร่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแฝงความห่างเหินอย่างตั้งใจ “โจวฉือเหย่ คุณกลับไปได้แล้ว”