บทที่ 159

บทที่ 159

พวกเขาฝึกฝนทีละก้าวผ่านความเพียรพยายาม ผ่านการใช้ทัณฑ์สายฟ้าขัดเกลาร่างกายครั้งแล้วครั้งเล่า

พวกเขามีความหวังเต็มเปี่ยม พยายามกระแทกกระทั้นวิถีสวรรค์อันยิ่งใหญ่นี้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น

ทว่าสิ่งที่ตามติดมากลับเป็นความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า……

ผลลัพธ์สุดท้าย ทำได้เพียงถูกกักขังทิ้งไว้ที่นี่ หรือไม่ก็ถูกทัณฑ์สายฟ้าสายถัดไปผ่าจนร่างแหลกสลายดับสิ้น

"เจ้ารู้ได้อย่างไร? เจ้า……"

ฉินถิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ราวกับคนที่กระหายน้ำมานานแล้วได้พบหยาดฝนทิพย์ ความรู้สึกนึกคิดเหล่านี้อัดอั้นอยู่ในใจเขามาหลายปีแล้ว เขาเคยสอบถามบิดา รวมถึงผู้อาวุโสในสำนัก แต่พวกเขากลับไม่เต็มใจที่จะเอ่ยถึงมันอย่างละเอียด

และในตอนนี้ ความคิดในใจของเขากลับถูกสตรีผู้หนึ่งพูดออกมาจนหมดเปลือก!