บทที่ 158

บทที่ 158

กล่าวจบคำเหล่านี้ ไป๋โหรวจิ้งก็ถอยหลังไปสองก้าวอย่างแนบเนียน นางมองดูสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของทุกคน แล้วลอบขอความช่วยเหลือจากระบบในใจ

"ระบบ ถ้าพวกเขาคิดจะฆ่าข้า เจ้าจะปกป้องข้าใช่ไหม ข้าโดนเจ้าของห่วยแตกนี่หลอกเข้าให้แล้ว!"

อริยะบุปผายังคงมองนางอย่างเย็นชา

สายตาของเขายังคงอ่อนโยนและนุ่มนวลเช่นเดิม ร่างกายรายล้อมด้วยแสงอันศักดิ์สิทธิ์ ราวกับเซียนผู้ไร้มลทินทางโลก

ทว่าเมื่อไป๋โหรวจิ้งสบเข้ากับสายตาของเขา กลับรู้สึกเพียงความเย็นเยียบ

ความเย็นชาประหนึ่งเลือดทั่วร่างแข็งค้าง

นางอยากถอยหลัง อยากหนี อยากกรีดร้องขอความช่วยเหลือ

ทว่า กลับทำอะไรไม่ได้เลย

นางพบว่าตนเองไม่สามารถควบคุมร่างกายของตนเองได้เสียแล้ว