บทที่ 150

บทที่ 150

เหล่าศิษย์อ้าปากค้างจนแทบจะร่วงลงมาถึงพื้น

สตรีผู้นี้จู่ ๆ ก็โผล่เข้ามา ลอยชายอยู่ข้าง ๆ ทั้งยังเกะกะขัดหูขัดตา เมื่อครู่ตอนที่พวกเขารับมือกับพวกศิษย์สำนักเซิ่งหลิงหลายคนนั้น มีอยู่หลายครั้งเกือบจะพลาดไปโดนเข้า

ยามนี้กลับเริ่มยั่วยวนศิษย์อา ทำท่าราวกับอยากจะถอดเสื้อผ้าแล้วมุดเข้าไปในอ้อมอกของเขาให้ได้

นี่มันหิวกระหายเกินไปแล้วกระมัง!

ใบหน้าของอวี่จวินเฮ่าดำคล้ำลง "พวกเจ้ายังจะยืนเหม่ออะไรกันอยู่ รีบดึงนางออกไปเร็วเข้า!"

พวงแก้มของไป๋โหรวจิ้งแดงก่ำ ร่างกายอ่อนปวกเปียกแนบชิดติดอยู่กับตัวของอวี่จวินเฮ่า ทว่าก่อนที่นางจะได้ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของอวี่จวินเฮ่า เหล่าศิษย์ก็รีบร้อนลนลานช่วยกันดึงตัวนางออกมาทันที

"แม่นาง โปรดสำรวมด้วยเถิด"