บทที่ 118

บทที่ 118

หวางหยุนเอ้อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น "พ่อขอรับ สองเรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือของนาง และไม่เกี่ยวข้องกับนางเลยแม้แต่น้อย"

"ก่อนที่นางจะเข้าไปในแดนลับ ทางเราก็เกิดคลื่นสัตว์อสูรขึ้นในแดนลับแล้ว อีกทั้งบรรพชนทั้งสองท่านนั้นก็ไม่ได้ถูกนางสังหาร"

"แท้จริงแล้วบรรพชนอีกท่านหนึ่งคือผู้บำเพ็ญมาร ที่คิดจะดูดซับพลังวิญญาณภายในร่างของบรรพชนท่านนี้ต่างหาก" กล่าวจบ หวางหยุนเอ้อก็ชี้ไปยังผู้อาวุโสชุดเขียวที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ทางด้านนั้น

ผู้อาวุโสชุดเขียวลมหายใจสม่ำเสมอจนแทบมองไม่เห็นหน้าอกที่กระเพื่อมไหว แม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่อึกทึกครึกโครมเช่นนี้แต่ก็ยังคงสามารถนั่งขัดสมาธิได้อย่างมั่นคงดุจขุนเขา ราวกับว่าเสียชีวิตไปแล้วจริง ๆ เสียด้วยซ้ำ