บทที่ 64

บทที่ 64

แต่ม่ออวี๋ ศิษย์ระดับขั้นเริ่มต้นตัวเล็กๆ เช่นนี้ กลับได้รับความใส่ใจถึงเพียงนี้เชียวหรือ

เท่าที่เขารู้ แม้แต่หวางจื้อเองก็ยังไม่ได้ใช้อาวุธวิเศษระดับสวรรค์

ม่ออวี๋ดึงเขาขึ้นมา พลางเห็นว่าฉินหลิงเฟิงกำลังจ้องมองผ้าแพรตุ้ยเจ๋อของนางตาค้าง

เจ้าบ้านี่คงไม่ได้หมายตาด้ายผ้าแพรตุ้ยเจ๋อของนางหรอกกระมัง

ม่ออวี๋ระแวดระวังขึ้นมาในใจ ฝ่ามือสะบัดเบาๆ พริบตานั้นผ้าแพรตุ้ยเจ๋อก็รัดฉินหลิงเฟิงไว้แน่นแล้วลอยขึ้นไปบนกลางอากาศ

นางแค่นเสียงเย็น "สมกับเป็นสุนัขรับใช้ข้างกายไป๋โหรวจิ้งเสียจริง เห็นข้ามีอาวุธวิเศษอยู่ในมือ ถึงกับคิดไม่ซื่อขึ้นมาแล้วหรือ"